Negocjacje członkostwa Ukrainy w UE

Negocjacje członkowskie są podzielone na kilka dużych obszarów. W tym tygodniu otwarto rozmowy o handlu, polityce zagranicznej, bezpieczeństwie i obronie. Wymagało to zgody wszystkich 27 państw UE. Polska mogła ten krok zablokować, ale rząd Tuska nie skorzystał z prawa weta.

Skoro polski rząd zgadza się na przechodzenie do kolejnych etapów negocjacji, Polacy mają prawo wiedzieć, dokąd ten proces prowadzi i co będzie oznaczał dla naszego państwa. Rząd do tej pory nie opublikował kompleksowej analizy skutków członkostwa Ukrainy dla Polski, a Sejm nie przeprowadził poświęconej temu debaty.

Nadal nie znamy odpowiedzi na podstawowe pytania:

Jak polscy rolnicy mają konkurować z ukraińskimi agroholdingami posiadającymi setki tysięcy hektarów ziemi, które mają niższe koszty produkcji i działają na skalę nieosiągalną dla polskich gospodarstw?

Co członkostwo Ukrainy oznacza dla polskich firm transportowych, które już dzisiaj mierzą się z tańszą konkurencją ze Wschodu?

Ile Polska będzie musiała dopłacić do budżetu UE i jak zmieni się podział pieniędzy na rolnictwo oraz rozwój polskich regionów?

Jak Unia zamierza chronić europejskie pieniądze przed korupcją oraz wpływami ukraińskich oligarchów?

Jak pogodzić członkostwo Ukrainy, w której gloryfikuje się Banderę i UPA, z deklarowanymi przez Unię wartościami europejskimi?

Jakie będą konsekwencje przyjęcia do UE państwa pozostającego w stanie wojny, którego część terytorium znajduje się pod okupacją?

Czy członkostwo Ukrainy uruchomi wobec Polski obowiązek udzielenia jej pomocy „wszelkimi dostępnymi środkami”, wynikający z art. 42 ust. 7 Traktatu o Unii Europejskiej?

Członkostwo Ukrainy może na dziesięciolecia zmienić polską gospodarkę, bezpieczeństwo i pozycję w Europie. Najpierw rząd powinien przedstawić Polakom konsekwencje, a Sejm przeprowadzić publiczną debatę. Do tego czasu Polska powinna blokować otwieranie kolejnych obszarów negocjacji.